Bugün İnsanlığımız Ölüyor Aslında

Ana Haber Bültenleri:

"Irak'ta pazar yerinde patlama oldu: 138 ölü ve çok sayıda yaralı bulunuyor.

Irak'ta bugün patlayıcı dolu olan bir kamyon pazar yerinde kalabalığın en yoğun olduğu saatte intihar eylemi gerçekleştirdi. 138 ölü ve çok sayıda yaralı var. Ölü sayısının daha artmasından endişeleniyor.

Evet sıradaki haberimiz, bir zam haberi!

Petrole yine zam geldi. Bu geceden itibaren motorinde 6 kuruş, benzinde 4 kuruş olmak üzere zam gelmiştir.

Evet, Sıradaki haber ..."

İnsanlığımız ölüyor, farkında değiliz belki; ama her geçen gün insanlığımız ölüyor. Ölen pazar yerindeki 138 insan değil, bizim insanlığımız.

Şu günlerde İsrail, gece gündüz demeden Gazze'de insanları öldürüyor. Hangi televizyon kanalını açsak, hangi gazeteye baksak bu haberlerle karşılaşıyoruz. Tüm dünya tepkili, ellerinde Gazze bayrakları sokaklar binlerce insan seli. Gazze ölüyor, insanlığımız ölüyor.

Kimi nefret söylemiyle sadece sağa sola saldırmak derdinde kimi ise daha sükunet dolu dua temennisinde. Yine bir mesaj geliyor: "Lütfen, İsrail mallarını boykot edelim" Ne çok İsrail malı varmış öyle şaşıp kalıyorum:  -aaa diyorum bu da mı İsrail'e destek veriyormuş?

Gazze ölüyor, insanlık ölüyor!

Yaralarımızı göstermekten mutluluk duyuyoruz adeta, ajitesyon yapmak yeni moda. Sürekli öldürülmüş bebeklerin fotoğraflarını paylaşıyoruz, ilk gördüğümüzde kanımız donarken şimdilerde sadece küçük bir surat ekşimesi hali. Gazze ölüyor.

Eğer böyle devam edersek, tüm bu görüntüleri kanıksamış olacağız ve zamanla hiç bir şeye şaşırmayacağız ve üzül(e)meyeceğiz de.

Unutmayalım her an, her dakika insanlık ölüyor.

Diyanet işleri başkanı, geçen gün bir açıklama yaptı günde ortalama 1000 müslüman öldürülüyor, diye. Ne kadar korkunç bir rakam, ne kadar korkunç bir fiil. Öldürmek, öldürülmek. Hem de günde ortalama 1000 insan. Günde kaç insan katil oluyor öyle?

Düşünsenize, her gün ne kadar katil katılıyor aramıza? Kötülüğün sıradanlığı*

İlk defa korkuyorum.

Her şey değerini kaybetti. Artık hiç bir şeyin anlamı kalmadı.

Ölmenin ve öldürülmenin bu kadar rahat telaffuz edildiği bir coğrafyada insanı başka ne heyecanlandırabilir ki?

Bugün Gazze'de, Suriye'de, Uygur'da, Irak'ta, Kırım'da insanlar ölmüyor,

Bugün Ölen İnsanlığımız Aslında...

*Hannah Arendt- Kötülüğün Sıradanlığı kitabına referans verilmiştir. Meraklılarının okumasını tavsiye ederim.